“The performing pavilion”

This pavilion is intended to create a strong contrast with the outside world. In society, people are often boxed into categories and can’t break free from those boundaries. You often hear the phrase, “just act normal, that’s already weird enough.” This can hold you back from being different from the rest and expressing yourself. The pavilion is meant to provide a place where you can disconnect from society. By challenging the visitor to become a performer, it offers the freedom to do as you please. The simple and plain colors in the building ensure that the human element stands out. The building itself is just a tool to put the individual in the spotlight.

In the basement, you start with a space that is actually hidden away. There are windows at the top of the room that look outside. This allows people in the basement to see those outside, but not vice versa. This is because the windows are at eye level for those in the basement, so people outside see only their feet. This turns the people in the basement into performers of their own piece, without an audience, while simultaneously watching the play outside, which becomes the audience.

On the floor above, abstract panels have been placed, creating constantly changing, intriguing scenarios. You can engage with others and the people around you, playing with what’s visible and invisible. Do you move with the space or position yourself in between? The second floor consists solely of mirrors and has no windows. This creates an interesting phenomenon where you suddenly see yourself everywhere. This makes you both your own audience and performer. There is a constant shift between watching yourself and performing. In the attic, a moving platform has been created in a natural spotlight. By creating a large opening in the roof, a natural spotlight is formed, which changes along with the sunlight.

Dit paviljoen is bedoel om een sterk contrast met de buiten wereld te creëren. In de samenleving worden mensen in hokjes gedeeld en kunnen daar niet uitkomen. Vaak hoor je de zin vallen “doe normaal dat is al gek genoeg”. Dit houd je tegen om anders te zijn als de rest om jezelf te laten zien. Het paviljoen is bedoeld om een plek te creëren waar je los kan komen van de samenleving. Door de bezoeker uit te dagen om performer te worden geeft dit de vrijheid om te doen wat je wil. De simple en eenvoudige kleuren in het gebouw zorgen ervoor dat de mens er uitspringt. Het gebouw is dan ook maar een gebruiksvoorwerp om de mens in de spotlight te zetten.

In de kelder begin je met een ruimte die eigenlijk weggestopt zit. Er zitten ramen boven in de ruimte die naar buiten kijken. Hierdoor kunnen de mensen in de kelder naar de mensen buiten kijken maar de mensen van buiten niet naar binnen. Dit komt omdat de ramen op de kijkhoogte van de mensen in de kelder zit waardoor de mensen buiten het raam aan hun voeten hebben. Hierdoor worden de mensen die in de kelder zijn performers van hun eigen stuk zonder publiek maar kijken tegelijkertijd naar het spel wat zich buiten bevind en is dan ook publiek.

Op de verdieping daarboven zijn abstracten panelen geplaatst waardoor er telkens nieuwe interessante spellen ontstaan. Je kan met elkaar en de mensen om je heen spelen met zicht en wat onzichtbaar is. Beweeg je je mee met de ruimte of ga je er juist tussen in. De tweede verdieping bestaat alleen maar uit spiegels en geen ramen. Hierdoor ontstaat er een interessant fenomeen, je ziet opeens overal jezelf. Dit zorgt er voor dat je je eigen publiek en performer bent. Er is een constante wisseling tussen het kijken naar jezelf en het performen zelf. Op zolder is er een bewegend platform gemaakt in een natuurlijke spotlight. Door een grote opening in het dak te maken ontstaan er een natuurlijk spotlight, deze veranderd samen met zonlicht. 

Project Duration:

5 Months

Subject:

Interior Design