“Syn studio_”

I did an internship at Studio Syn_ in London. This is a very small company located in the center of Holborn. They are situated in Morley House, which is a creative collective. This means they are located in an old office building that is divided into many small studios. This provides a lot of inspiration because so many other studios are also accessible. The company itself consists of only three people. Two of them are based in London, the founders Dejan Mrdja and Ursula Dimitriou. They work together with Despoina Tsafou, who works from Athens. Their goal was to come together to work on their vision to improve and enhance design, using their years of experience in various disciplines to design spaces.

At the beginning of my internship, I had to learn a new computer program, Rhino 7. This is a 3D program that works with four different views. In contrast to Vectorworks, where I mainly worked with floor plans, Rhino starts with volumes. This was a challenging shift for me because it requires a different approach to designing. However, it offers more rendering possibilities with textures and color usage. I used this program for various projects, especially the interior design of Stathmos.

At Studio Syn_, they frequently use foam as the base for their models and maquettes. These can be blocks or sheets. They are cut in a special way using a machine with a heated metal wire that burns through the foam. This allows you to create straight lines or curves. It turned out to be quite a task to do this properly. Additionally, foam is a sensitive material that reacts to different adhesives and paints, sometimes melting. Blocks are used to create large buildings and models, while sheets are used to build landscapes. I used this method to create the Kite models, train models, and a house, each requiring a different approach.

The Koppel project is my first project during my internship. I worked on this project throughout my internship. It began with creating floor plans and 3D models of the exhibition spaces. They used these to assess my abilities and what I could offer. I started by finding a place for a large table that was needed for the exhibition. I placed it in different locations and we discussed where it fit best. We also visited the space and took photos for our archive. This was very interesting for me because I was involved from the beginning. We searched for artists, made arrangements, updated the website and Instagram, and also saw the administrative work. The financing of these projects was also something I hadn’t thought about. They receive the necessary finances from a local arts charity.

The Guns is a project by Dejan in which I helped. I began by working on the wood. He had found a lot of leftover wood, which I processed and prepared. I used various tools to see how I could finish and paint these pieces neatly. This was done with more than 100 different pieces. Then we assembled the gun, piece by piece, reacting to what we already had in front of us, and painted the pieces. We also played with displaying them in the studio. We started with holding, hanging, and lying them down. It was meant to resemble a fireplace where weapons used to hang. Dejan also wanted to involve performance art, and I got to do that. We experimented with different poses and movements, imagining what it would be like if there were a live fire in the fireplace and if it moved. For this, we tried many different poses and movements. Ultimately, we decided to hang them from the ceiling to create a sensation of wanting to touch them.

White Dinner is a performance by Ursula. This is the second time she organized it, now open to the public. The first time was held during the COVID-19 pandemic in the studio. In the exhibition, it is now displayed as a sculpture on the first floor, and the performance took place there later. White Dinner represents the tunnel between life and death, a moment of silence, rest, and critique. This dinner was focused on critiquing architecture. Therefore, we arranged the table with different white models and maquettes and created a composition. I started two weeks before, working on models and painting them. Ursula collected old models from the school where she works, and I worked on each one, making them look neat and painting them in stark white. We set up the tables together and built it from there.

Funnels is the project in which I spent the most time. We began with a discussion of what they wanted to achieve with the project. I started by creating various models by trying out different things, resulting in a series of models. We selected the best ones and continued the design process. From these photos, we chose a model and then built it one-to-one. Dejan tested it in Greece, and the tube on it was supposed to catch fire and make a sound. It didn’t work exactly as we had hoped, but it still looked very beautiful. I also prepared a report for this project for future reference.

Ik heb stage gelopen bij Studio Syn_ in London. Dit is een heel klein bedrijf dat is het centrum van Holborn is gevestigd. Zij bevinden zich in het Morley House wat een creatief collectief is. Dit betekent dat zij in een oud kantoorgebouw zitten dat verdeeld is onder vele kleine studio’s. Dit zorgt ervoor dat het heel veel inspiratie biedt omdat zo veel andere studio’s ook bereikbaar zijn.Het bedrijf zelf bestaat eigenlijk maar uit drie mensen. Twee hiervan zijn in London gevestigd dat zijn de oprichters Dejan Mrdja en Ursula Dimitriou. Zij werken samen met Despoina Tsafou die vanuit Athene werkt. Hun doel was om samen te komen om aan hun visie te werken om design te verbeteren en slimmer te maken. Ze gebruiken hun jarenlange ervaring in verschillende disciplines om ruimtes te ontwerpen.

Ik heb in het begin van mijn stage eigenlijk al gelijk een nieuw computer programma moeten leren; Rhino 7. Dit is een 3D programma dat met 4 verschillende views werkt. Waar in Vectorworks ik vooral uit plattegronden werk begin je met Rhino gelijk met volumes. Dat was voor mij een hel uitdaging omdat je dan heel anders naar het opbouwen van ontwerpen moet gaan kijken. Er zat daarentegen wel meer render mogelijkheden in met texturen en kleur gebruik. Ik heb dit programma voor vele verschillende projecten gebruikt, vooral het interieur ontwerp van Stathmos. 

Bij Studio Syn_ gebruiken ze heel vaak foam als basis voor hun maquettes en modellen. Dit kunnen blokken of lagen zijn. Deze wordt ook op een speciale manier gesneden met een machine. Deze heeft een metaaldraad wat heet wordt en daarmee brand je door de foam heen. Hiermee kan je rechte lijnen maken or juist rondingen. Het bleek nog een klus te zijn om dit goed te doen. Daarnaast is foam een heel gevoelig materiaal wat reageert op verschillende lijmen en verven en dan smelt. Met de blokken maak je grote gebouwen en modellen terwijl je met de platen heel mooi een landschap kan opbouwen. Ik heb deze methode gebruikt om de Kite modellen, de trein modellen en een huis te maken, elk van deze vroeg om een andere manier van toepassen. 

The Koppel project is mijn eerste project van mijn stage. Ik heb eigenlijk tijdens mijn hele stage aan dit project gewerkt. Het begon met plattegronden en 3d modellen te maken van de tentoonstellingsruimtes. Dit gebruikte zij om te zien wat ik kon en wat ik hun kon bieden. Ik begon met een plek te zoeken voor een grote tafel die nodig was voor de tentoonstelling, deze heb ik op verschillende plekken gezet en samen gekeken waar hij het beste past. Ook zijn we naar de ruimte gegaan en hebben hiervan foto’s gemaakt voor ons archief. Voor mij was dit heel interessant omdat ik nu vanaf het begin mee ging werken. We hebben artiesten gezocht opstellingen gemaakt, website en Instagram bijgewerkt. En ook het administratief werk gezien. De financiering van deze projecten was ook iets waar ik nog over had nagedacht. Zij krijgen van een lokaal kunst goeddoel de financiën die ze nodig hebben.

The guns is een project van Dejan waar ik aan mee heb geholpen. In het proces ben ik begonnen met het hout voor werken. Hij had allemaal rest hout gevonden wat ik bewerkt en voorbereid heb. Met tools ben ik gaan kijken hoe ik deze net kon afwerken en verven. Dit is met meer dan 100 verschillende stukken gebeurt. Daarna is het opbouwen van het geweer, stuk voor stuk reageer je op wat je al voor je hebt liggen en verf je de stukken. Ook hebben we met het tentoonstellen gespeeld in de studio. We begonnen met het vast houden, het ophangen en het liggen. Het moest denken aan een openhaard waar vroeger de wapens boven hingen. Dejan wilde er ook performance art bij betrekken en dat mocht ik doen. Hoe het zou zijn als er een levend vuur in de open haard zou zitten en als het bewoog. Hiervoor hebben wij veel verschillende poses en bewegingen geprobeerd. Uiteindelijk is ervoor gekozen om ze aan het plafond te hangen zodat je het gevoel krijgt of je ze wil aanraken.

White dinner is een performance van Ursula. Dit is de tweede keer dat zei deze organiseert, nu open voor het publiek. De eerste keer is deze gehouden in corona tijd in de studio. In de tentoonstelling is hij nu te vinden als sculptuur op de eerste verdieping en later is hier ook de performance gehouden. White dinner staat voor de tunnel tussen leven en dood, het moment van stilte rust en kritiek. Dit diner stond in het thema kritiek op de architectuur. Daarom hebben wij de tafel opgesteld met verschillende witte modellen en maquettes en daar een compositie van gemaakt. Ik heb de twee weken van tevoren begonnen met modellen bewerken en verven. Ursula heeft allemaal oude maquettes verzameld van de school waar ze werkt. En ik heb deze een voor een bewerkt en strak wit geverfd. Voor de opstelling hebben we samen de tafels neergezet en vanaf daar het opgebouwd. 

Funnels is het project waar ik het meeste tijd in heb zitten. We zijn begonnen met een bespreking wat zij met het project willen. Ik ben begonnen met een heel aantal verschillende modellen te maken. Door verspillende dingen uit te proberen is er een serie van modellen ontstaan. We hebben hier de beste uitgezocht en verder mee ontworpen. Hieruit zijn een aantal modellen gekomen en hebben deze gebruikt om visuals te maken. Uit deze foto’s hebben wij een model gekozen en zijn wij deze 1 op 1 gaan maken. Deze heeft Dejan getest in Griekenland, de buis die er opzit moet vlamvatten en een geluid maken. Het werkte niet helemaal zoals wij gehoopt hadden maar het was alsnog heel mooi geworden. Ook hier heb ik een rapport van gemaakt voor later. 

Project Duration:

5 Months

Subject:

Internship