“The Lifecycle”

For the Interior design course, I created a life path within a parking garage in Harderwijk. This assignment was very open-ended, where you had to choose an existing building and design something within it based on your vision. I selected a parking garage in Harderwijk because of its unique structure. It is cylindrical with an open center, providing intriguing sightlines. I was also inspired by the constant movement in the building. Cars are constantly going up and down, and there are also cyclists and scooters. Additionally, there is a constant flow of people walking to and from their cars, and elevators going up and down. I saw this as a dance performance within the space, which was one of the reasons why I chose this building.

I began this design with my vision in mind. I wanted to create an experience in which visitors could become both players and the audience. The story I wanted to tell is the life path of a person. There are two ways to traverse this route. Starting from the top of the garage, you go through life as a supporting role. Since you are constantly moving downwards, this affects your posture and focus. Everything will be directed downward. Starting from the bottom and moving upward, you go through life as the lead role. Your posture and gaze are directed upward, and you command attention in the space. With this story in mind, suitable costumes were designed for both lead and supporting roles. All individuals moving in the building wear a suit that reacts to the environment. The lead role wears an attention-grabbing costume with many lights. A significant portion of the lights is focused on the lead, creating a constant spotlight on them. Lights are also attached to the arms and hands. The lead roles have more control over their surroundings and can direct their spotlight wherever they choose. The supporting role wears a much simpler costume, with lights only on the belly and knees. These lights are for illumination, not for drawing attention.

The path is determined by multiple routes along movable set pieces. The shapes of these pieces are inspired by various stages in the journey of life. At the beginning and end of the path, these shapes are more convoluted, while they become more streamlined in the middle. The number of curves and bends refers to the way one draws at a certain age. If you are very young or very old, you have less control over your pencil, resulting in more extreme shapes when drawing compared to those in the middle of life with more control over their hands and actions. The objects consist of frames covered with mesh that you can stand behind, providing a sense of protection. Curtains are hung behind these frames, serving as projection screens. The moving players cast shadows from the frames onto these screens with their light suits. Players determine the “films” on the screens with their walking patterns and movements. Thus, the walkers also take on the role of directors, as they can decide what others see. Players can also stand behind the set, becoming part of the game and the projection. Your role is not predetermined and can switch between player, director, and spectator.

Something unique happens in the central open column, the inner space. Mirrors are hung at various locations and heights within this space. This creates screens that allow you to watch the performances on other floors. These screens offer you the opportunity to see what is happening above and below you. You may also see yourself in some of these mirrors. Natural light enters through the roof, and in some mirrors, this light will reflect and function as a light source that can be part of the projections. The angle of the sun will change the lighting and, consequently, the projections as well.

Voor het vak Interieur heb ik de levensloop ontworpen in een parkeergarage in Harderwijk. Deze opdracht was heel vrij, je moest een bestaand gebouw kiezen en daar iets in ontwerpen aan de hand van je visie. Ik heb gekozen voor een parkeergarage in Harderwijk omdat deze een bijzondere constructie heeft. Hij is cilindervormig met een open centrum in het midden, hetgeen hele interessante zichthoeken geeft. Ook raakte ik geïnspireerd door alle beweging die in het gebouw plaatsvindt. Er rijden constant auto’s naar boven en beneden, ook zijn er fietsers en brommers. Daarnaast is er ook een constante stroom van mensen die van en naar hun auto lopen en liften die naar boven en beneden gaan. Dit zag ik als een dansvoorstelling in de ruimte en dit was ook één van de redenen, waarom ik dit gebouw heb gekozen. 

Ik ben met dit ontwerp begonnen vanuit mijn visie. Ik wilde een ervaring ontwerpen waarin de bezoekers zowel een speler als het publiek konden worden. Het verhaal, dat ik hiermee wilde vertellen, is het verhaal van de levensloop van een mens. Er zijn twee manieren waarop deze route belopen kan worden. Als je bovenaan in de garage begint ga je door het leven als een bijrol. Omdat je constant naar beneden loopt, zal dit ook effect hebben op je houding en je focus. Alles zal naar beneden gericht zijn. Als je vanaf beneden begint en naar boven loopt, ga jij door het leven als hoofdrol. Je houding en blik zijn naar boven gericht, jij vraagt aandacht in de ruimte. Met dit verhaal in het achterhoofd zijn er voor de hoofd- en de bijrollen ook passende kostuums ontworpen. Alle mensen die zich in het gebouw bewegen, dragen een pak dat op de omgeving reageert. De hoofdrol heeft een kostuum aan wat de aandacht vraagt. Een groot deel van de lampen zijn op de loper zelf gericht, waardoor er een constante spotlight op hem gericht staat. Ook zijn er lampen aan de armen en handen vastgemaakt. De hoofdrollen hebben meer controle over hun omgeving en kunnen ook hun spotlight ergens op richten. De bijrol heeft een veel eenvoudiger pak aan. Hier zijn alleen lampjes bevestigd om de buik en op de knieën. Deze lampen dienen alleen maar om bij te schijnen, niet om de aandacht te vragen. 

De route wordt bepaald door meerdere paden langs verplaatsbare decorstukken. De vormen van deze stukken zijn geïnspireerd op een bepaald moment in de levensloop. In het begin en op het einde van de loop zijn deze vormen extra bochtig en in het midden juist strakker. De hoeveelheid rondingen en bochten verwijst naar manier waarop je op een bepaalde leeftijd tekent. Als je nog jong of heel oud bent heb je minder controle over je potlood dus ontstaan er extremere vormen bij het tekenen dan bij personen, die midden in het leven staan en meer controle over hun handen en acties hebben. De objecten bestaan uit frames, bespannen met gaas, waar je achter kunt gaan staan en die je een beschermd gevoel kunnen geven. Achter deze frames zijn gordijnen ophangen, die dienen als projectiescherm. De rondwandelende spelers werpen met hun lichtpakken schaduwen van de frames op deze schermen. De spelers bepalen met hun looppatroon en bewegingen de “films” op de schermen. Hierdoor krijgen de lopers ook meteen de rol van regisseur, omdat zij kunnen bepalen wat anderen te zien krijgen. Spelers kunnen ook achter het decor gaan staan, waardoor zij onderdeel worden van het spel en de projectie. Je rolt ligt dus niet van tevoren vast en kan dus wisselen tussen speler, regisseur en toeschouwer.

In de binnenruimte, de centrale open kolom, gebeurt er iets heel bijzonders. In deze ruimte zijn er spiegels opgehangen op verschillende plekken en hoogtes. Hierdoor ontstaan er schermen, waardoor je naar de voorstellingen op andere verdiepingen kan kijken. Deze bieden je een kans om te zien wat er boven je en onder je gebeurt. Ook zal je jezelf in sommige van deze spiegels kunnen terugzien. Doordat er door het dak natuurlijk licht naar binnen valt, zal dit op sommige spiegels reflecteren en zo ook als lichtbron functioneren, die een bestanddeel kan vormen van de projecties. Door de stand van de zon zal de lichtinval veranderen en dus ook de projecties. 

Project Duration:

5 Months

Subject:

Interior Design